صفحه اصلی / آفات و بیماریهای رز / ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺳﻔﻴﺪک ﭘﻮﺩﺭی رز

ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺳﻔﻴﺪک ﭘﻮﺩﺭی رز

ﺳﻔﻴﺪک ﭘﻮﺩﺭی (Powdery mildew) ﺑﻴﻤﺎﺭی ﻗﺎﺭﭼﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻁﻴﻒ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺍی ﺍﺯ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻣﯽ کند. ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺗﻮﺳﻂ ﻗﺎﺭﭼﻬﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺭﺍﺳﺘﻪ Erysiphales ﺗﻌﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﯾﺠﺎﺩ میﺷﻮﺩ. ﺳﻔﻴﺪک ﭘﻮﺩﺭی ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻗﺸﺮی ﺳﻔﻴﺪ ﺭﻧﮓ ﺑﺮ ﺭﻭی ﻗﺴﻤﺘﻬﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮﮔﻬﺎ ﻭ ﺳﺎﻗﻪ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﺍﺩ . ﺑﺮﮔﻬﺎی ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺎﯾﻴﻦ ﮔﻴﺎﻩ ﻣﻌﻤﻮﻻ )ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ( ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺑﺮﮔﻬﺎی ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺎﻻی ﮔﻴﺎﻩ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﻟﮑﻪ ﻫﺎی ﺳﻔﻴﺪ ﺭﻧﮓ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺍﻧﺒﻮﻫﯽ ﺍﺯ ﺍﺳﭙﻮﺭﻫﺎ ﮐﻪ ﻋﺎﻣﻞ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﻮﺟﺐ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ.

ﺳﻔﻴﺪک ﭘﻮﺩﺭی رز

ﻋﻼﺋﻢ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺳﻔﻴﺪک ﭘﻮﺩﺭی رز
ﺍﮔﺮ ﺟﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺍﺯ ﻗﺎﺭچ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺭﺍ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﻋﻼﺋﻢ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻅﻬﻮﺭ ﻧﻮﺍﺣﯽ ﭘﻮﺩﺭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ ﺍﻟﯽ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮی ﺑﺮ ﺭﻭی ﻗﺴﻤﺘﻬﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﮔﻴﺎﻩ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻧﻮﺍﺣﯽ ﺭﻭﯾﻴﻦ ﺑﺮگ، ﺳﺎﻗﻪ ﻫﺎی ﺟﻮﺍﻥ، ﺟﻮﺍﻧﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻣﻴﻮﻩ ﻫﺎی ﺟﻮﺍﻥ ﮔﻴﺎﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﮔﻬﺎ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺯﺭﺩ ﺷﺪﻥ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺯﯾﺮ ﺑﺮگ ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﺪ ﺩﺭ ﺗﺼﺎﻭﯾﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎی ﻣﻄﻠﺐ)ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻧﺨﻮﺩ ﺷﻴﺮﯾﻦ( ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﮐﻨﻴﺪ. ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﻧﻮﺍﺣﯽ ﺍﻁﺮﺍﻑ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎی ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﻧﮓ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﻧﻮﺍﺣﯽ ﺯﺭﺩ ﺭﻧﮓ ﻭ ﯾﺎ ﻗﻬﻮﻩ ﺍی ﺭﻧﮓ ﺑﺎ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﺍی ﺯﺭﺩ ﺭﻧﮓ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ . ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﻧﻮﺍﺣﯽ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭ ﺭﯾﺰﺵ ﺑﺮﮔﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺁﻟﻮﺩﮔﯽ ﺷﺪﯾﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﻭ ﻋﺪﻡ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎی ﺁﻟﻮﺩﻩ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻻﯾﻪ ﺳﻔﻴﺪ ﺭﻧﮓ ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﻧﺤﻮی ﮐﻪ ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﮐﺎﻣﻼ ﺳﻔﻴﺪ ﺭﻧﮓ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ.
ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺁﺳﻴﺐ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺳﻔﻴﺪک ﭘﻮﺩﺭی رز
ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺁﺳﻴﺐ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﻨﺪ ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ﮔﻴﺎﻩ، ﺳﻦ ﮔﻴﺎﻩ ﻭ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻣﺤﻴﻄﯽ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﺻﻮﻻ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺣﺴﺎﺳﺘﺮ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺩﭼﺎﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﺍﺯ ﻁﺮﻓﯽ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﮔﻴﺎﻩ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺷﻴﻮﻉ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﻣﻮﺛﺮ ﺍﺳﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﮐﻪ ﮔﻴﺎﻩ ﻗﻮﯾﺘﺮ ﻭ ﺍﺯ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﺭﻭﯾﺸﯽ ﺑﻬﺘﺮی ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﻧﻴﺰ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﻫﺮ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮐﻪ ﮔﻴﺎﻩ ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺳﺮﯾﻌﺘﺮ ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﭘﺎی ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ . ﻭﺟﻮﺩ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻣﺴﺎﻋﺪ ﻣﺤﻴﻄﯽ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﻣﺎ ﻭ ﺭﻁﻮﺑﺖ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻣﺜﻼ ﺭﻁﻮﺑﺖ ﺑﺎﻻی ﻣﺤﻴﻂ ﺩﺭ ﻁﯽ ﺷﺐ، ﺭﻁﻮﺑﺖ ﭘﺎﯾﻴﻦ ﻣﺤﻴﻂ ﺩﺭ ﻁﯽ ﺭﻭﺯ، ﺩﻣﺎی ۲۲-۲۷ ﺩﺭﺟﻪ ﺳﺎﻧﺘﻴﮕﺮﺍﺩ، ﺗﺮﺍﮐﻢ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ ﺗﻬﻮﯾﻪ ﮐﻢ ﻫﻮﺍ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺷﺮﺍﯾﻄﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻉ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﺟﺎﻟﺐ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺩﻣﺎی ﻣﺤﻴﻂ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﯾﺎﺑﺪ ﺭﺷﺪ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ ﻣﺜﻼ ﺩﺭ ﺩﻣﺎی ۳۲ ﺩﺭﺟﻪ ﺳﺎﻧﻴﺘﮕﺮﺍﺩ ﺭﺷﺪ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﮐﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺩﻣﺎی ۳۸ ﺩﺭﺟﻪ ﺳﺎﻧﺘﻴﮕﺮﺍﺩ ﺍﺻﻼ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ.
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺳﻔﻴﺪک ﭘﻮﺩﺭی رز
ﺑﺮﺍی ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﺣﻞ ﺷﻴﻤﺎﯾﯽ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﮔﻴﺎﻩ ﻭ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺭﻭﯾﺸﯽ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺮﺩ. ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺷﺪ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻩ ﻣﻘﺎﻭﻣﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺳﺖ. ﻣﺜﻼ ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺘﯽ ﺍﺯ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﯾﺎ ﺑﺎﻍ ﺧﻮﺩ ﮔﻠﻬﺎی ﺭﺯ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺑﮑﺎﺭﯾﺪ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺭﻗﺎﻣﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻉ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﻣﻘﺎﻭﻡ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺯﯾﺮﺍ ﺗﺮﺍﮐﻢ ﮐﺎﺷﺖ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻋﺪﻡ ﺗﻬﻮﯾﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻭ ﺷﻴﻮﻉ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻮﺍﻗﻌﯽ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺫﺍﺗﯽ ﮔﻴﺎﻩ ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩ ﺯﯾﺎﺩی ﺑﻪ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺷﻴﻮﻉ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺍﺯ ﻁﺮﻓﯽ ﻫﺮ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮐﻪ ﻣﺤﻴﻂ ﺭﻭﯾﺶ ﮔﻴﺎﻩ ﻣﺴﺎﻋﺪﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻫﺮ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎی ﻣﺤﻴﻄﯽ ﺁﻥ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺮﻁﺮﻑ ﺷﻮﻧﺪ ﮔﻴﺎﻫﯽ ﻗﻮﯾﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮی ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻫﻤﭽﻴﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﮐﻮﺩﻫﺎی ﻧﻴﺘﺮﻭژﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻓﺼﻞ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﺻﺮﻑ ﻧﻈﺮ ﮐﻨﻴﻢ. ﺍﯾﻦ ﮐﻮﺩﻫﺎ ﺭﻭﯾﺶ ﺳﺎﻗﻪ ﻫﺎی ﺟﺪﯾﺪ ﻭ ﺟﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻗﻪ ﻫﺎی ﺑﺎﻟﻎ ﺍﺯ ﻣﺤﺘﻮی ﺁﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮی ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺍﯾﻦ ﺳﺎﻗﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻋﺎﻣﻞ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮی ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻗﻪ ﻫﺎی ﺟﻮﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺁﺑﻴﺎﺭی ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺩﺭ ﻁﯽ ﺭﻭﺯ ﺍﺳﺖ ﺯﯾﺮﺍ ﺭﻁﻮﺑﺖ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺮ ﺭﻭی ﺑﺮﮔﺴﺎﺭ ﮔﻴﺎﻩ ﺗﺎ ﻓﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺷﺐ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ. ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻁﻮﺑﺖ ﺩﺭ ﺍﻁﺮﺍﻑ ﺑﺮﮔﻬﺎی ﮔﻴﺎﻩ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﻣﺎی ﺧﻨﮏ ﺗﺮ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺍﺳﺖ. ﺭﻋﺎﯾﺖ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮐﺎﺷﺖ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﮔﺮﺩﺵ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﻮﺍ ﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻋﻤﻞ ﺗﻬﻮﯾﻪ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺴﺎﺋﻠﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺎﻫﺶ ﺳﺮﻋﺖ ﺷﻴﻮﻉ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻗﺴﻤﺘﻬﺎی ﺁﻟﻮﺩﻩ ﮔﻴﺎﻩ ﺭﺍ ﺍﮔﺮ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﺪ ﺣﺬﻑ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﮐﺎﻫﺶ ﺧﻄﺮ ﺷﻴﻮﻉ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﮐﻤﮏ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﮐﺮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﮐﻪ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎی ﺣﺬﻑ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﺣﺘﻤﺎ ﺩﻭﺭ ﺑﺮﯾﺰﯾﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﮕﺬﺍﺭﯾﺪ.
ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺭﺍ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺎ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﺳﻤﻮﻡ ﺷﻴﻤﻴﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻗﺎﺭﭼﮑﺶ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﮐﺮﺩ. ﺳﻤﻮﻡ ﻣﺘﻨﻮﻋﯽ ﺑﺮﺍی ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺑﺮﺩﻥ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﺍﺻﻮﻻ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺳﻤﻮﻡ ﺑﺮ ﺭﻭی ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺑﻬﺘﺮی ﺩﺭ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﯾﺮ ﺳﻤﻮﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﺼﺮﻑ ۳-۲ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺳﻢ ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ۱۴-۷ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﺑﺮﺍی ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺧﺎﻧﮕﯽ ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮔﻠﺪﺍﻧﯽ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﺠﺪﺩ ﺳﻢ ﮔﻴﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﺯﺭﺳﯽ ﮐﻨﻴﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻧﮑﺮﺩﯾﺪ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﺳﻢ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩﺩﺍﺭی ﮐﻨﻴﺪ. ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﮐﻪ ﺳﻢ، ﺳﻢ ﺍﺳﺖ! ﻫﺮ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺣﺴﺎﺏ ﻭ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﺼﺮﻑ ﮐﻨﻴﻢ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺁﺛﺎﺭ ﺳﻮء ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻣﺤﻴﻂ ﺍﻁﺮﺍﻑ ﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺬﺍﺷﺖ. ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻮﺍﺩی ﮐﻪ ﺑﺮﺍی ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﻣﺼﺮﻑ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ.
Triflumizole,Triforine,Propiconazole,Triadimefon,Myclobutanil,Piperalin,Azoxytrobin,Kresoxim-methyl,Pyraclostrobin,Trifloxystrobin,Fludioxonil,Chlorothalonil,Copper sulfate,Copper hydroxide,Mancozeb,Potassium bicarbonate,Sulfur,Copper+mancozeb,Thiophanate-methyle, Thiophanate methyl+chlorothalonil,Thiophanate methyl+mancozeb,Bordeaux mixture(copper sulfate+hydrate lime),Difenoconazole, Tebuconazole,Triticonazole
ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻟﻴﺴﺖ ﻓﻮﻕ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﺪ ﺳﻤﻮﻡ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺮﺍی ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﺛﺮﺍﺕ ﺟﺎﻧﺒﯽ ﻫﺮ ﺳﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺩﯾﮕﺮی ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮐﺎﻣﻼ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﻋﻮﺍﺭﺽ ﮐﻤﺘﺮی )ﻣﺜﻼ ﺍﺛﺮ ﺑﺮ ﺭﻭی ﺳﺎﯾﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺯﻧﺒﻮﺭﻫﺎی ﻋﺴﻞ ﻭ ﻣﺎﻫﯽ ﻫﺎ ﻭ …( ﺩﺍﺷﺘﻪ  ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺼﺮﻑ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺮﭼﺴﺐ ﺳﻢ ﺭﺍ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩی ﺩﯾﮕﺮ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺳﻤﻴﺖ ﺑﺮﺍی ﻣﻴﺤﻂ ﺍﻁﺮﺍﻑ ﻭ ﯾﺎ ﻏﻠﻈﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﻴﺰ ﺍﻁﻼﻉ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﺪ. ﯾﺎﺩﺁﻭﺭی ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻏﻠﻈﺖ ﺳﻢ ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﯾﺪ . ﺗﺼﻮﺭ ﻧﮑﻨﻴﺪ ﺑﺎ ﻣﺼﺮﻑ ﺳﻢ ﻏﻠﻴﻆ ﺗﺮ ﺑﻪ ﮔﻴﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺑﻴﻤﺎﺭی ﮐﻤﮏ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﮐﺮﺩ. ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ۱۰۰٪ ﻣﻮﺟﺐ ﺁﻟﻮﺩﮔﯽ ﻣﺤﻴﻂ ﺍﻁﺮﺍﻓﺘﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﮔﻴﺎﻫﺘﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺁﺳﻴﺐ ﺑﺮﺳﺪ ﻭ ﺩﭼﺎﺭ ﺳﻮﺧﺘﮕﯽ ﺑﺎﻓﺖ ﻭ ﺣﺘﯽ ﻣﺮگ ﺷﻮﺩ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﺼﺮﻑ ﺳﻤﻮﻡ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺍﯾﻤﻨﯽ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﮐﻼﻩ، ﺩﺳﺘﮑﺶ، ﻋﻴﻨﮏ ﻣﺤﺎﻓﻆ، ﻟﺒﺎﺱ ﺁﺳﺘﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﻭ ﻣﺎﺳﮏ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﻴﺪ.

مطالب مشابه را ببینید

لکه سیاه رز

بیماری قارچی لکه سیاه رز

علائم بیماری قارچی لکه سیاه رز: برگ‌ها و شاخه‌های رز اغلب علائم این بیماری را ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *